11-08-07

Voor mijn pa...

Ik vind het jammer dat je'r niet meer bent
en ik mis je,
Ik vind het jammer dat je'r niet meer bent
en ik hou van je,
ik vind het jammer dat je'r niet meer bent
maar ik wil je trots maken

sterk zijn
stoer zijn
glimlachen
wetend dat je kijkt
wetend dat je trots zou zijn
om wie en wat ik ben nu

ik vind het jammer dat je'r niet meer bent
maar in mijn hart nog wel
ik vind het jammer dat je'r niet meer bent
maar in mijn droom nog wel
ik vind het jammer dat je'r niet meer bent
maar in mijn geest nog wel

lachend
dromend 
maar altijd daar
ben jij, samen met me

ik vind het jammer dat je'r niet meer bent
werelds
maar ik ben trots op hoe ik je levend hou
in mijn hart
ik vind het jammer dat je'r niet meer bent
tastbaar
maar ik ben trots op hoe je bij me bleef
blijft
en blijven zal....

voor altijd...

13:05 Gepost door jollie fieke in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

Veel sterkte! Wij leven met je mee.

Gepost door: Veerle | 11-08-07

Zolang je over je pa blijft praten zal hij op de één of andere manier bij je zijn.
Prachtig gedicht.

Gepost door: Elly | 12-08-07

wie ook maar een steen verlegd
heeft de wereld een beetje veranderd
je pa zal een dikke steen blijven
in jouw levensrivier

Gepost door: jeunehomme | 12-08-07

slik.... wat een mooi gedicht!

Gepost door: Pien | 13-08-07

De commentaren zijn gesloten.