03-04-10

Jippiee één maand gratis paardenvoer gewonnen...

Paard van de maand

Manen van 1,60 m

Mijn 3 friese paarden heten met hun achternaam K. Dat is genoemd naar Knuysen, de naam van de fokker. Maar in feite heten ze Mijten... Waarom ?
Omdat ik ze Mijten voer: de sport-mix, de haver en ik geef ze ook likstenen van Mijten...
Daar blijft het niet bij...
Mijn 12-jarige hengst Vesuvio (daar ben ik in het Z2 dressuur mee) heeft manen van 1,60 m. Dat komt omdat ik... jawel... Vividerm gebruik; de shampoo, de easy-brush en in de zomer de fly-stop... Vooral de bussen easy-brush gaan er zéééééééééééér vlotjes door.
Dat moet wel, want 3 friezen betekent 3 manenprachten verzorgen....
Hierbij een foto zodat jullie kunnen zien welke resultaten deze produkten geven...

Deze foto werd ingestuurd door Hermans R. uit Lummen

09:21 Gepost door jollie fieke in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

10-03-10

valiezen en friezen...

Zondag wedstrijd....

Mijn hengst " had " het weer....

Zo zot als-ik-wee-ni-wa...

Maar tijdens de proef ging het wél vrij goed...

Tot op het einde...
Tijdens de laatste oefening vond hij dat het gras groener was aan de andere kant.

Met name...het paard van de amazone die na mij reed, stond te wachten om binnen te komen...

Grinto doet altijd bliksemsnel wat hij denkt en koos voor " de andere kant"...spurtte de ring uit richting andere paard en bezorgde me een uitsluiting...

Ik was écht boos...

maar niemand kan iets doen aan hormonen die komen aanwaaien...

 

De volgende proef was hij een ietsje te hevig waardoor hij moeilijk te rijden was, maar we behaalden toch 57 %.

Maandag...
In Brussel- Noord stond ik te wachten op mijn trein.

Opeens kwam er een neger aan met 3 grote trolleys, een tas aan zijn schouder en een zak met een maatpak in , over zijn arm.

De arme man wou de smalle trap naar beneden nemen, maar dat was niet te doen wegens de overdosis baggage.

Ik zei tegen de man in mijn beste frans dat ik wel even zou wachten met zijn ene valies en dat hij dan eerst zijn overige spullen naar beneden kon brengen en dat hij dan de andere naar boven kon komen halen.

Hij bekeek me alsof ik uit de hemel kwam, mompelde wat en nam de trap naar beneden, richting ondergronds.

Ik stond met zijn knalblauwe valies boven op de trap te wachten....te wachten....

te wachten....

De man was ondertussen verdwenen....

Mijn trein kwam er na 10 minuten aan en ik stond daar nog....mét die valies...

Ik vond het allemaal een beetje raar en nam m'n trein...

Of die valies daar nog staat...ik weet het niet....

Héééééééééééééél raaaaaaaaaaaaar......

 

Vandaag was ik aan het trainen in de piste.

Mijn trainer reed op dat moment met mijn andere hengst.

De mijne kréég het.
Hij ging er enkele keren vandoor, maar ik bleef er op zitten.

Maar het blééf niet zo.

Hij ging er nog één keer vandoor, besloot me er af te gooien, maar verloor zijn evenwicht.

Hij kwam ten val en ik ook.

Griezelig was dat....

Mijn zadel was gekrast,ik bijna gecrashed....

Nu heb ik een ijspack  op mijn heup zitten, want ik heb ferm zeer en seffens ga ik wat slikken voor mijn hoofdpijn....

 

Stoem....

Wie zei ook weer dat friezen lui zijn...????

 

20:44 Gepost door jollie fieke in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

16-02-10

Mijn eigen, kleine Totilaske...

Ik ben er zo trots op, op die jongste fries van mij..

Zondag finale van de Trophy.

We waren gedurende de vorige wedstrijden altijd met meer dan 20 deelnemers.

daarvan mochten de beste 3 naar de finale.

En ja, hoor, het paard met de minste ervaring, de mijne dus, was erbij.

In de finale werden we tweede.

Oké, hij kan nog niet tussen de andere paarden lopen, en losrijden doe ik tegenwoordig IN de proef, in plaats van ervoor.

Maar tijdens de ereronde liep hij wél op 5 benen, maar was hij wél braaf.

kortom, we maken vorderingen.

Vandaag liep hij écht weer goed.

Ik zie het volop zitten...

14:03 Gepost door jollie fieke in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

20-01-10

Stoute jongen...mijn Totilaske

Hij was vandaag helemaal niet braaf, mijn kleine Totilas...

Eerst gedroeg hij zich als een niet-zadelmak cowboypaard en probeerde met veel stijl uit of hij mijn instructeur er nou wél of niet zou afkrijgen.

Niet....

Tussen de buien door gedroeg hij zich écht als ne grote...Hij liep prachtig...

Maar Totilas liet ook zien dat het artkel wat ik vandaag gelezen heb, enkel toekomt aan de echte groten der aarde...

Eén van de beste springpaarden ooit, had enkele moeilijke eigenschappen,

namelijk; hij was heel brutaal en dominant én als die op wedstrijdging,

 moesten ze 5 boxen afhuren naast elkaar, zodat meneer afgescheiden stond van andere paarden, want hij kon niet omgaan met soortegnoten, want dan flipte hij.

Waar, o waar heb ik dit nog gehoord....

totilas

18:00 Gepost door jollie fieke in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

25-12-09

Mijn eigen, kleine TOTILASKE....

Hij is lief, grappig, bijzonder hevig, wil ALLES voor me doen..grinto; eindgroet

17:02 Gepost door jollie fieke in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

13-12-09

Totilas

Edward Gal met Moorland's Totilas

 

 

 

 

Wat hoorde ik Edward Gal zeggen over zijn eerste kennismaking met Totilas?

" Toen ik er voor de eerste keer op zat, vond ik het een beetje eng.Het was één brok energie....

Ik dacht " als dit aan de haal gaat, verongeluk je "Ik hoop dat ik dit beteugeld krijg.

Als ik het gas lostrek, lig ik op mijn rug !!!!"

_____________________________

Tja....en of ik mezelf erin herken.....

20:26 Gepost door jollie fieke in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

05-12-09

Botten aan de haak ?

Mijn leven heeft de laatste 5 maanden rare wendingen aangenomen...

Om te beginnen heb ik me einde schooljaar de vraag gesteld; " ga ik door met Grinto of zet ik hem te koop ? "

Ik koos voor optie 1...

Hij is een hele goeie fries, maar na mijn vrij ernstige valpartij van 4 december 2 jaar geleden, had ik effe genoeg van de spoedafdeling van het lokale ziekenhuis...

Maar ik wou hem een kans geven.

Ik durfde hem nog amper uit de stal halen, had geen enkele affiniteit met dat beest dat me op 1 maand tijd 2 keer richting ziekenhuis gooide....

Maar hij is bloedmooi én het was een uitdaging...

Dus ik ging ervoor....

Wat ook betekende dat ik Vesuvio minder en minder kon en ging rijiden...

Want voor 2 paarden heb ik gewoon geen tijd.

Vesuvio wacht nu op een nieuw baasje...

Staat hier moddervet te worden en lui, lui, lui te wezen...

Hopelijk komt er iemand die ooit evenveel van hem zal houden...

De hele grote vakantie heb ik elke dag gewerkt aan mijn én ons zelfvertrouwen.

Dat was niet zo evident, wnat hij is een verschrikkelijk nerveus, snel opgewonden baasje.

Hij is bliksemsnel in reageren.

Dat heeft zijn voordelen, maar ook...zijn nadelen...

Heel, heel, heel regelmatig ging hij er met mij vandooren speelt hij een niet-zadelmak paard...

Omdat " regelmatig " een relatief begrip is, zie ik me genoodzaakt om er een getal op te plakken.

" regelmatig is zo een 5 keer per 45 minuten."

Hij beeldt zich vaak in dat hij een springpaard is en dat hij een oxer van 2 meter voor zich ziet.
En ja, als volleerd sprinpaard, MOET je daar dus over springen...

Allee, zit er dan geen springruiter op zijn rug, maar een niets vermoedende dressuuramazone..die deze oxer niet ziet...

Tot hij er op straat vandaar ging...

Doodsangsten heb ik uitgestaan en nog steeds, 3 maand nadien durf ik nog steeds niet die straat te nemen.

Zweet breekt me nog uit als ik denk hoe slecht het had kunnen aflopen...

Maar toen, op 1 november gingen we op wedstrijd...

Tijdens het losrijden ging het écht niet en ik werd aan het touwtje gehouden tot ik in de ring moest.

Het was alles of niks....
Hij gedroeg zich als nen échte en kreeg ook goede punten...

 

Maar gisteren, 4 DECEMBER, exact 2 jaar na mijn laatste valpartij ging het grondig fout tijdens het rijden....

Ik moest en zou er vanaf....tenminste, zo dacht Grinto erover...

1 - 0 voor hem...

Overal heb ik piijn....mijn heup, mijn knie en mijn vinger, mijn nek...

Gelukkig had ik mijn cap op.

Mijn trainer gedroeg zich als een echte droomprins en hielp me recht uit de modder, ondersteunde me toen ik begon te hoesten en te braken..vroeg heel lief hoe het ging ,ging daarna mijn hengst vangen en zei heel bruut " komaan erop", smeet me over het zadel en ju...

Pijn of gene pijn, schrik of gene schrik...ju.

Maar toen, na een minuutje zag Grinto de put in de grond ( ja, 53 kg tegen de grond smakken laat zijn sporen na)

En nééé, die put was er 3 minuten gelden niet.

Grinto dacht weer aan die oxer en sprong er weer over.

Nog net kon ik blijven zitten of ik lag er weer af..

Vandaag heb ik hem héél lang, heel intens gereden, maar hij werd niet moe...

Niet, niet, niet....

Ik weet niet hoe dit verhaal gaat eindigen ...

Niet....niet...niet

 

 

 

 

 

 

18:08 Gepost door jollie fieke in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende